donderdag, januari 08, 2009

Bram Vermeulen - Wedstrijd

het jongentje zitten boven op het duin

het is wel honderd meter hoog
zo hoog zat werkelijk nog niemand
want hij ziet engeland

kijk hem zijn best doen op zijn fiets
hij gaat zo hard dat je hem bijna niet ziet
wedden dat hij de honderd haalt
voor hem is dat niets

het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd die je niet winnen kan
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd die je niet winnen kan

zie je die kringen daarin het water
verre weg het verst van iedereen
zeker honderd meter ver
met de zwaarste steen

tien keer achter elkaar kan hij het al
deze jongen kan alles met een bal
zeker weten dat hij tot de honderd komt
die bal komt nooit meer op de grond

kijk maar
kijk maar
kijk maar

het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd die je niet winnen kan
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd die niemand winnen kan

papa kijk dan
papa kijk dan 
papa kijk dan naar mij
papa kijk dan
papa kijk dan
papa kijk dan naar mij

wie is hier bang in het donker
nou hij is het zeker niet
in het donker lijkt alles wel anders
maar dat komt alleen omdat je niks ziet

kijk maar
kijk maar
kijk maar

het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd die je winnen kan
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
en het gaat maar tegen 1 man

papa kijk dan
papa kijk dan
papa kijk dan naar mij
papa kijk dan
papa kijk dan 
papa kijk dan naar mij

toen hij eindelijk keek was alles al voorbij

het is een wedstrijd
het is een wedstrijd
het is een wedstrijd die je niet winnen kan

Commentaren

Van de dooien niks dan goed ! Bram Vermeulen... altijd zeer gewaardeerd als tegengewicht voor Freek De Jonge binnen het legendarische Neerlands Hoop in Bange Dagen. Eens solo leek de man duidelijk aan een kleiner publiek toe, maar dat hield hem niet tegen om zijn ding te doen. Zijn cabaretachtergrond zorgde ervoor dat het niet zomaar 'art for artsake' of hoogdravend 'chanson' werd, maar dat er hier en daar ook een knipoog afkon of een vleugje 'prettig gestoord' kwam binnen wandelen. Denken we maar aan 'Onzin' en 'Politiek'.
Het meer 'diepe' zoals 'Rode wijn' en consoorten was hoogstaand, maar kon me echter minder bekoren. Zeg maar dat 'dingen waar je zogenaamd MOET over nadenken' of 'hersenspinsels die de poëzie benaderen' me meteen eczeem opleveren. Maar de waarheid gebiedt te zeggen dat Vermeulen nooit zeemzoet of goedkoop werd. Hij kwam er altijd wel mee weg en kon op heel typerende wijze moeilijk te vatten emoties schetsen.
Vermeulen is dood, lang leve Vermeulen.

Gepost door: Patrick Caen | zaterdag, maart 28, 2009

De commentaren zijn gesloten.